İş dünyasında işveren ile çalışan arasında sıklıkla gündeme gelen rekabet yasağı sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanunu (TBK) kapsamında belirli yasal şartlara bağlanmıştır. Bir rekabet yasağı düzenlemesinin hukuken bağlayıcı olabilmesi için kanunun aradığı temel unsurların eksiksiz yerine getirilmesi gerekmektedir.

1. Yazılı Şekil Şartı (TBK m.444)

Rekabet yasağı sözleşmelerinde en temel kural yazılılık şartıdır. TBK m. 444 gereğince rekabet yasağı sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması bir geçerlilik şartıdır; yalnızca bir ispat aracı değildir.

Sözlü Anlaşmalar Geçersizdir: Sözlü olarak kararlaştırılan veya iş sözleşmesi içeriğinde açık ve yazılı biçimde yer almayan hükümler hukuken geçersiz sayılır.

İmza Zorunluluğu: İşçi tarafından bizzat imzalanmamış bir metin hiçbir bağlayıcılık doğurmaz.

Açık ve Belirli Metin: Uygulamada hak kayıplarının önüne geçilmesi için rekabet yasağı kaydının net, açık ve belirli bir şekilde düzenlenmesi şarttır.

2. İşçinin Tam Fiil Ehliyetine Sahip Olması

Rekabet yasağı taahhüdünün hukuki sonuç doğurabilmesi için sözleşmeyi imzalayan çalışanın tam fiil ehliyetine sahip olması gerekir.

Ayırt etme gücüne sahip olmayan veya sınırlı ehliyeti bulunan kişiler tarafından verilen rekabet yasağı taahhütleri hukuken geçersiz kabul edilir.

Bu düzenlemenin temel amacı; çalışanın ekonomik geleceğini doğrudan etkileyecek böylesi bir sözleşmeyi tamamen kendi özgür ve bilinçli iradesiyle imzalamasını güvence altına almaktır.

3. İşverenin Korunmaya Değer Menfaati

Rekabet yasağı her pozisyondaki çalışan için standart olarak uygulanamaz. Sözleşmenin geçerli sayılabilmesi için işverenin korunmaya değer, somut ve haklı bir menfaatinin bulunması gerekmektedir.